Het Nieuwsblad dinsdag 9 juni 2002

Marie-Jeanne Frédérique koestert dierenrusthuis in Galmaarden “ledereen is hier vegetariër”

Een haantje dat vroeger uit de mouw van een goochelaar kwam gekropen, een kip die teenjes mist en een hond wiens poten zijn vergroeid door een leven aan de ketting. Allemaal dieren die ten dode zouden zijn opgeschreven indien er niet zo iemand als Marie-Jeanne Frédérique was geweest. In de tuin achter haar huis in de Dorekensstraat leven honderden dieren en allen dragen ze hun triest geschiedenis met zich mee. Van de uitgeverij Readers Digest kreeg zij voor haar inzet de titel van “Bijzondere Belg”.

Marie-Jeanne Frédérique bekommert zich al haar hele leven om afgedankte of mishandelde dieren. Al was het Marie-Jeannes dochter, Fabienne, die met de opvang begon. Marie-Jeanne Frédérique: « Mijn dochter bracht van jongsaf aan gewonde en achtergelaten dieren mee naar huis. We waren zo begaan met onze dieren dat we toen een afspraak maakten. Als één van ons twee sterft, zal de andere het werk voorzetten. Toen Fabienne in 1985 overleed, heb ik woord gehouden”.

Het dierenrusthuis telt een tweehonderdtal dieren, waaronder 150 kippen, pauwen, geiten, ganzen, honden, katten en een kreeft. Marie-Jeanne Frédérique : « Mijn kreeft Sophie is een geval apart. Een dame vond haar langs de kant van de weg en bracht haar hierheen. Sindsdien is ze al tweemaal van pantser veranderd. De eerste keer dat ik zo een pantser vond, dacht ik dat ze dood was”.

Wijn

Oude en zieke dieren mogen dan wel hulpeloos lijken, soms boezemen ze zelfs Marie-Jeanne nog angst in. Marie-Jeanne Frédérique : « Ooit werd ik gebeld omdat er drie achtergelaten honden in een wei liepen. De dame die me belde had geen angst – een van de honden was een Duitse scheper – en bracht ze naar mijn huis. Maar toen ik er de volgende ochtend alleen voor stond en de honden dienden gevoederd te worden heb ik eerst twee glazen wijn moeten drinken vooraler ik hun kennel durfde binnengaan”.

Nu nog verzorgt Marie-Jeanne haar dieren helemaal alleen. De hokken, de afsluitingen alles bokst ze eigenhandig in elkaar. Marie-Jeanne: “Ik houd me 16 uur per dag met mijn dieren bezig, maar werken heb ik dat nooit genoemd. Eigenlijk ben ik metselaar, schrijnwerker en verver tegelijkertijd, want wie dieren heeft moet ervoor zorgen hé”.

Vegi’s

Het dierenrusthuis in de Dorekensstraat baadt in rust en kalmte. Iedereen lijkt er vredig samen te leven en dat is ook zo. Marie-Jeanne Frédérique : « In dit huis is iedereen vegetariër. Zelfs de katten en de honden leven op vegetarische korrels. Want het is toch maar al te absurd dat je het ene dier zou opofferen om het andere te voeden”. (SVH)

Wie info over vzw Fabienne wil of peter of meter wil worden van een dier kan daarvoor terecht op het nummer 054-32.81.40 of surft naar http://users.swing.be/asbl.fabienne.